ارائه شده توسط وبسایت ایران مووی ::. www.IranMov.me .:: ما را در تلگرام دنبال کنید @DBGMovie
‫آنچه گذشت,,,
‫از وقتی به خواب رفتی,,,
‫و چشم‌هات سفید شد، فرق کردی
‫فقط یادمه که بیشتر از,,,
‫هر موقعی توی زندگیم ترسیده بودم
‫واقعا باید یه کم استراحت کنی
‫بوید گفت اشکالی نداره دوباره بخوابیم
‫مسئله اون نیست, آخه,,,
‫حس می‌کنم یه چیزی تماشام می‌کنه
‫کمکم کن
‫تو، تو پدر ویکتوری
‫میراندا عادت داشت درخت بطری صداش کنه
‫درخت اصلی توی یه پارک ‫در چند محله پایینتره
‫باید همین الان منو ببری اونجا
‫کجام؟
‫یه درخت وسط جاده افتاده
‫از یه مسیر دیگه میریم!
‫- دورش می‌زنیم! ‫- باید به حرفم گوش بدین
‫وقتی تاریک بشه امن نیست ‫یه جا وایستیم
‫یه چیزایی توی این شهر هستن ‫که بهمون آسیب می‌زنن
‫- جیم! ‫- تابیتا
‫لطفا کمک‌مون کن!
‫یه جعبه ابزار توی اتوبوس هست, میارمش
‫نمی‌تونم کلیدهای کوفتی رو پیدا کنم!
‫دنبال اینایی؟
‫ولی باید رندال رو نگه داریم
‫چه کوفتیه؟
‫- چی بود؟ ‫- نیکی تیر خورده!
‫خونریزی داخلی داره, نیکی، پیشم بمون
‫ظاهرت خیلی بهتر شده
‫بیشتر غذا می‌خوری؟
‫آره
‫بالاخره یه چیزی پیدا کردم که ‫می‌تونم توی معده‌م نگه دارم
‫دانا؟
‫چرا این اتفاق داره می‌افته؟
‫چرا دست برنمی‌دارن؟
‫همه از سر راه برن کنار
‫از سر راه برید کنار! ‫راه رو باز کنین!
‫چند تا حوله تمیز لازم داریم!
‫باشه, این باید جابه‌جا بشه
‫باشه, باشه, از سر راه ‫برید کنار, برید کنار
‫باشه, بذارش زمین
‫عجله کن!
‫- لطفا، لطفا! ‫- چی شده؟
‫- براش آب بیارین, ‫- خدایا
‫بهمون بگو چی لازم داری
‫آروم باش
‫بیا
‫یه چیزی لازم دارم تا صورتش ‫رو تمیز کنم و بخیه بزنم,,,
‫- و حوله بیشتر لازم دارم! ‫- چرا این کار رو کردن؟
‫بوید؟
‫هی، هی، هی، هی, باشه, چیزی نیست
‫نه، نه، وایستا! باشه, ‫نه، نه، نه، نه, چیزی نیست
‫بس کن, آروم باش, آروم بگیر, آروم
‫نه، نه، نه, به خودت آسیب می‌زنی
‫به خودت آسیب می‌زنی, ‫آروم بگیر
‫تقصیر تو بود, منو اون بیرون ‫ول کردی، کثافت
‫منو اون بیرون ول کردی!
‫تقصیر تو بود, منو ول کردی، بی‌شرف!
ارائه شده توسط وبسایت ایران مووی ::. www.IranMov.me .:: ما را در تلگرام دنبال کنید @DBGMovie
‫♪ وقتی یه پسر بچه بودم ♪
‫♪ از پدرم پرسیدم ♪
‫♪ چی کاره میشم؟ ♪
‫♪ خوش‌تیپ میشم؟ ♪
‫♪ پولدار میشم؟ ♪
‫♪ اونم اینو بهم گفت ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه میشه ♪
‫♪ آینده مال ما نیست که ببینیمش ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه میشه ♪
‫♪ حالا خودم بچه دارم♪
‫♪ از پدرشون می‌پرسن ♪
‫♪ من چی میشم؟ ♪
‫♪ خوشگل میشم؟ ♪
‫♪ پولدار میشم؟ ♪
‫♪ با مهربونی بهشون میگم ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه میشه ♪
‫♪ آینده مال ما نیست که ببینیمش ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه میشه ♪
‫هی، چی شده؟
‫اون از کدوم گوری اومده؟
‫- باشه, آروم, ‫- شبی طولانی بود, زود باش
‫- همه خوبن؟ ‫- آره
‫کریستی! خدای من!
‫- خوبم, ‫- یا خدا
‫باشه, ممکن بود خیلی بدتر از این باشه
‫بیا, بیا ببریمت داخل
‫آره
‫- مراقب باش ‫- بیا
‫- گرفتمش, ‫- باشه
‫غذا کجاست؟
‫دیل و بقیه دارن به سمت انبار می‌برنش
‫دیشب چه اتفاقی افتاده؟
‫بوید
‫تابیتا برگشته
‫چی؟
‫توی همین آمبولانس بود که ‫وارد شهر شد
‫چطوری؟
‫اون درختهای عجیب توی جنگل، ‫رفته داخل یکی‌شون
‫گفتش به یه فانوس دریایی رسیده
‫امروز بعد از ظهر توی ‫رستوران یه جلسه داریم
‫- هی! ‫- چیزی نیست
‫بذار بره
‫بیا بریم, باشه
‫باشه
‫فکر نکنم به تیپ تو بخوره
‫بهم گفتن که می‌تونم لابه‌لای اینا رو بگردم
‫البته, هر چی مال ماست ‫مال تو هم هست
‫مرسی
‫چند نفر رو فرستادم تا ‫برن دنبال ویکتور بگردن
‫شهر زیاد بزرگی نیست
‫اگه می‌دونستم قراره ببینمش,,,
‫پیرهن بهتری می‌پوشیدم
‫می‌دونی چیه؟
‫یه کمد طبقه بالا هست که ‫چیزهای خوب رو توش نگه می‌داریم
‫چطوره یه چیز مرتب برات پیدا کنیم؟
‫یه دنیا ممنونت میشم
‫باشه, بیا بریم
‫زود باش
‫این بالاست
‫فکر کردم گفتی جسپر توی تونل‌هاست
‫هستش, وسایل لازم داریم
‫نمی‌تونیم بریم توی تونل‌ها ‫مگه اینکه وسایل داشته باشیم
‫چه وسایلی؟
‫باید مطمئن بشیم که گم نمیشیم
‫چی شده؟
‫دیشب، شب بدی بود
‫بیرون منتظر می‌مونم
‫ویکتور
‫کی مرده؟
‫نیکی
‫و رندال هم حسابی زخمی شده
‫الان توی درمانگاه‌ست
‫باید یه چیزایی رو از اتاقم بردارم
‫ببین، ویکتور
‫بیا, بیا, با من بیا
‫زود باش
‫دیشب یه اتفاق دیگه هم افتاد
‫چی؟
‫- تابیتا برگشت ‫- واقعا؟
‫و یکی رو با خوردش اورده بود
‫ویکتور، بابات اینجاست
‫- امکان نداره, اون,,, ‫- طبقه بالاست
‫- نه, ‫- ببین، ببین
‫می‌دونم هضم کردنش خیلی سخته
‫- نه، نه، نه ‫- ویکتور
‫نه، نه، نه
‫- ویکتور! ‫- نه!
‫خیلی سریع اومدی, برداشتی,,, هی
‫ویکتور! کجا میری؟
‫ویکتور، میشه لطفا بهم بگی چی شد؟
‫فکر کردم قرار بود بریم جسپر رو پیدا کنیم
‫هی، وایستا!
‫رفتارت منصفانه نیست
‫اومدی توی خونه‌م,,,
‫مجبورم کردی توی اون دژ بشینم و حالا,,,
‫دانا گفت بابام اینجاست
‫چی؟ چطوری؟
‫مهم نیست, بهتره بری خونه
‫بعدا جسپر رو پیدا می‌کنیم
‫خب، چطوری بود؟
‫خب,,,
‫می‌دونی، ترسناک بود، ‫توی بیمارستان بیدار شدم,,,
‫و نمی‌دونستم واقعیه یا ‫هنوز دارم خواب می‌بینم
‫پس، واقعا با مامان‌بزرگ حرف زدی؟
‫آره، حرف زدم
‫اصلا متوجه نمیشم
‫چطوری از یه فانوس دریایی توی جنگل,,,
‫به یه بیمارستان توی مین رفتی؟
‫عزیزم، نمی‌دونم
‫ای کاش می‌تونستم توضیح بدم
‫نکته مهم اینه که برگشته,,,
‫و همه پیش هم هستیم
‫- باید باهات حرف بزنم, ‫- هی، برگرد عقب، رفیق
‫نه، نه، نه، نه
‫جیم، چیزی نیست, اشکالی نداره
‫لطفا
‫بوید گفت,,,
‫بوید گفت از یه درخت رفتی تو؟
‫بهشون میگن درختهای دوردست
‫چند تایی توی جنگل هستن,,,
‫ولی این یکی بطری بهش آویزونه
‫فانوس دریایی
‫همون فانوس دریایی بود که ‫میراندا دنبالش می‌گشت؟
‫خب، باید همون باشه
‫بدون درخت می‌تونی برگردی اونجا؟
‫نمی‌دونم, واقعا نمی‌دونم
‫باشه, پس باید بریم درخت رو پیدا کنیم
‫باشه, خب، صبر کن
‫تازه برگشته و می‌خوای چی کار کنی؟
‫نمیگم باید دوباره ازش رد بشیم، ‫ولی باید ببینمش
‫من اونجا بودم، خب؟
‫وقتی برنگشت اولین جایی که ‫گشتم اونجا بود
‫هیچی برای دیدن وجود نداره
‫منظورت به غیر از درخت جادوییه
‫باشه, بطری‌ها, بطری‌ها چی؟
‫نکته خاصی در موردشون وجود داره؟
‫چند تایی‌شونو برداشتم
‫تیکه‌های کاغذ داخل‌شون بود که ‫روشون اعدادی نوشته شده بود
‫خدای من, و فکر می‌کنی اهمیتی نداره؟
‫فکر کنم این مکان خیلی قشنگ می‌تونه,,,
‫ذهن ما رو بازی بده
‫صبر کن, نه، این فرق داره
‫باید فرق داشته باشه
‫ببین, متوجهم که این مکان یه ‫چیز تخیلی کوفتی بزرگه، ولی,,,
‫ببخشید بی‌ادبی می‌‌کنم
‫ولی اون رفته خونه، خب؟
‫این که یه حقه نیست, خواب نیست!
‫واقعیه و یه شهر پر آدم هست,,,
‫که می‌خوان بیان دم در خونه‌ت ‫تا جواب بگیرن,,,
‫که آیا جوابی داری یا نه, ‫منو پیش درخت ببر
‫بیا بریم ببینیم چیزی پیدا می‌کنیم یا نه
‫به بوید گفتم که به جلسه شهر میام
‫گور بابای جلسه شهر! ببخشید
‫باشه, ببین
‫جلسه شهر قرار نیست چیزی رو حل کنه,,,
‫ولی رفتن سراغ درخت,,,
‫حداقل یه شروع ـه
‫مجبور شدیم مقداری از غذا رو ‫توی اون اقامتگاه ول کنیم
‫احتمالا لازمه یه تیم ‫دیگه رو بفرستیم اونجا,,,
‫قبل از اینکه دوباره برف بیاد
‫آره, یه کاریش می‌کنیم
‫بوید، یه چیزی اون بیرون هست,,,
‫یه چیز متفاوت
‫هر دو بار شنیدیمش,,,
‫شبها بیرون اون کلبه‌ها راه میره
‫باشه
‫اگه فقط کارش راه رفتن ـه,,,
‫پس چیزهای مهمتری داریم که ‫نگران‌شون باشیم
‫کاری که با رندال کردن,,,
‫چرا زنده نگهش داشتن؟ ‫چرا نکشتنش؟
‫فکر کنم می‌خوان بهش نگاه کنیم
‫وقتی خورشید میاد بالا,,,
‫می‌خوان یادمون باشه شب ‫چی میاد بیرون
‫یه دلیل که آدم‌های ‫اینجا رو عاقل نگه داشته,,,
‫اینه که می‌تونیم در طول روز ‫وانمود کنیم,,,
‫وانمود کنیم که در امانیم
‫وقتی رندال راه بیافته,,,
‫اونوقت دیگه نمی‌تونیم وانمود کنیم
‫گلوله رو در اوردم، وضعش رو ثابت کردم
‫یه لحظه خوب بود، و لحظه بعد,,,
‫یهو حالش بد شد
‫یا خدا
‫ببخشید
‫آره
‫باشه
‫خدایا, معجزه‌س که شکستگی نداره
‫- مری ‫- احتمالا رباط پات آسیب دیده
‫باید پات بیاد بالاتر, میرم ‫یه بالش دیگه برات بیارم
‫مری، یه لحظه وایستا، خواهش می‌کنم
‫ببین، دیشب آسون نبوده,,,
‫و تقصیر تو نبوده، باشه؟
‫آره، خب, اینو به نیکی بگو
‫به تو میگم
‫ببین, می‌دونم چه حسی داره
‫نمی‌خوام، نمی‌خوام تو,,,
‫چی؟
‫فکر می‌کنی یواش یواش ‫در خودم غرق میشم,,,
‫دوباره مورفین می‌دزدم,,,
‫- اینو نگفتم, ‫- خب، لازم نبود بگی
‫هی، بیا اینجا
‫بیا اینجا
‫هی، الان تو بیماری
‫میشه لطفا نگرانم نباشی,,,
‫و بذاری نگرانت باشم؟
‫میشه نگران همدیگه باشیم؟
‫باید برم
‫- صبر کن, ‫- یه کم استراحت کن، باشه؟
‫- نه, بوید,,, ‫- فقط می‌خوام کمک کنم
‫متوجهم, بوید، بودنت در اینجا,,,
‫فقط شرایط رو بدتر می‌کنه
‫متاسفم
‫نه، راست میگی
‫ببین، مردم اون بیرون بهت نیاز دارن
‫به هر دوی شما توی جلسه ‫بعد از ظهر نیاز دارن
‫مردم یه حد تحملی دارن,,,
‫و حالا که تابیتا برگشته,,,
‫این واقعیت که رفته خونه,,,
‫- من باید,,, ‫- آره
‫هی، رندال, چیزی نیست
‫دستمو فشار بده, یه نگاهی به زخمت میندازم
‫باشه ‫آره
‫آره, خوبی
‫اینجا می‌مونه,,,
‫بیشتر وقتها
‫این,,,
‫با اتاقش توی خونه یه ذره فرق داره
‫در چند سال اول,,,
‫هر بار که دور می‌زدم,,,
‫یه بارقه امید وجود داشت,,,
‫که شاید، فقط شاید,,,
‫همه‌شونو اونجا ببینم,,,
‫میراندا، الوییز، ویکتور
‫و لبخند بزنن و بخندن
‫همه به خاطر اینکه چه ‫اشتباه وحشتناکی بود گریه کنیم
‫بعدش,,,
‫سخت‌ترین قسمتش بود,,,
‫همون بارقه امید رو میگم
‫قسمتی بود که نتونستم تحملش کنم
‫با گذر سالها,,,
‫راحت‌تر می‌تونستم به خودم بگم اونا مُردن
‫اونا از این دنیا رفتن
‫پس، همین کار رو کردم
‫تمام اون مدت، پسر کوچولوم اینجا بوده، تنها
‫چه جور مردی دست از خونواده‌ش می‌کشه؟
‫تعجبی نداره نمی‌خواد باهام حرف بزنه
‫یه ذره بهش زمان بده
‫پیداش میشه
‫ببخشید که مزاحم شدم,,,
‫ولی همه داریم به سمت جلسه میریم
‫الان میام
‫جلسه؟
‫مردم در مورد اتفاقی که افتاد ‫کلی سوال دارن,,,
‫در مورد تابیتا
‫درسته
‫یه جورایی خیلی اتفاق مهمی بوده ‫که از اینجا بیرون رفته
‫زود باش
‫زود باش!
‫باشه، همگی بشینن
‫- هی، بیا تو, ‫- اینجا بشین, زود باش
‫همه بشینن
‫بسیار خب، مردم, خوبه, خوبه
‫بسیار خب، ببینین
‫متوجهم که همه دنبال جواب هستن، درسته؟
‫منم هستم، خب؟
‫ولی حقیقت اینه,,,
‫هیچ توضیح آسونی برای ‫هیچکدوم این اتفاقات وجود نداره، خب؟
‫- هیچی نیست,,, ‫- تابیتا کدوم گوریه؟
‫آره, آره
‫داره میاد، باشه؟
‫فقط یادتون باشه، سختی زیادی کشیده
‫با کمال احترام، بوید، ولی ‫همه‌مون سختی زیادی کشیدیم
‫درسته
‫- متوجهم ‫- مطمئنی؟
‫چون حس می‌کنم اگه ‫از چیزی سر درمی‌اوردی,,,
‫الان اون به جای تو داشت حرف می‌زد
‫آره
‫ببینین, همگی آروم باشین
‫هی، چرا توی آمبولانس بودی؟
‫خب، تصادف کردیم
‫داشتم تابیتا رو به یه ‫پارک می‌بردم,,,
‫تابیتا اومد
‫چی بگم؟
‫حقیقت رو بهشون بگو
‫- ممنون که اومدین ‫- آره
‫آره
‫واقعا از یه درخت رفتی تو؟
‫هی، بذار حرف بزنه
‫اشکالی نداره, آره رفتم
‫به تصورم بعضی‌هاتون از قبل خبر دارین,,,
‫ولی چند تا درخت توی جنگل هستن,,,
‫که شبیه بقیه درختها نیستن
‫هی, جلسه شهر شروع شده
‫آره, باید برم یه چیزی بردارم
‫سلام؟
‫چرا منو اوردی اینجا؟
‫چون می‌خواستم ببینی,,,
‫که اگه به اندازه کافی بالا بیای,,,
‫حتی یه کابوس هم می‌تونه ‫شبیه یه رویا باشه
‫سلام؟
‫هی، الجین
‫خدای من، چی شده؟
‫خیلی متاسفم, فکر کردم که,,,
‫- خدای من, ‫- شرمنده
‫حالت خوبه؟
‫نه, راستش نه
‫- ببخشید ‫- نه، صبر کن
‫بدم نمیاد یکی همراه‌م باشه
‫اگه سرت شلوغ نیست
‫حتما
‫ویکتور؟ چی کار می‌کنی؟
‫اینجا خیلی سرده
‫هیچوقت ازش نقاشی نکشیدم
‫چی؟
‫وقتی اینجا تنها بودم، هیچوقت,,,
‫همیشه از چیزهایی که دیدم نقاشی کشیدم,,,
‫چون می‌دونستم نقاشی‌ها ‫یادشون می‌مونه,,,
‫ولی هیچوقت نقاشی,,,
‫اتفاقی که افتاد رو نکشیدم
‫و حالا به خودم گفتم یه خواب بود و,,,
‫اون,,,
‫ویکتور,,,
‫هیچکدوم اهمیتی نداره
‫بابات اینجاست
‫یه جورایی بابات اینجاست,,,
‫و توی شهر منتظرته
‫نه, نه, اون منتظر یه پسر کوچولوست,,,
‫که مدتها پیش رسوندش مدرسه
‫چه فکری پیش خودش می‌کنه,,,
‫وقتی منو ببینه؟
‫نمی‌دونم
‫می‌دونم باید بهت بگم ‫همه چی درست میشه,,,
‫و هر طور هم که بشه دوستت داره
‫ولی نمی‌دونم حقیقت داره یا نه
‫اصلا بلد نیستی چطوری دلداری بدی
‫ببخشید
‫اونقدرها خوب نمی‌شناسمت,,,
‫ولی به نظرم آدم خیلی خوبی میای,,,
‫و اینجا باید به چنین چیزی افتخار کرد
‫حاضرم هر چی دارم بدم تا ‫دوباره حس یه آدم خوب رو داشته باشم
‫شاید,,,
‫شاید فقط تو نیستی که ترسیده
‫شاید اونم می‌ترسه بابایی نباشه,,,
‫که اون پسر کوچولو یادشه
‫پس، یه زن با لباس کیمونو رو می‌بینی,,,
‫حتی وقتی بیداری؟
‫آره می‌بینمش, آره
‫خب، سعی داره بهت آسیب بزنه؟
‫اولش فکر کردم قصدش اینه,,,
‫ولی وقتی دیشب دیدمش,,,
‫ازم کمک خواست
‫در چه مورد؟
‫نمی‌دونم
‫اگه مامان‌بزرگم اینجا بود ‫احتمالا بهم می‌گفت,,
‫یه فرشته یا همچین چیزی بوده
‫می‌گفت یادت باشه، یه دلیلی داره ‫که فرشته‌ها میگن نترس,,,
‫وقتی که یکی رو می‌بینن
‫حتی جبرییل هم وحشتناک بوده
‫نگاش کن, چقدر خوب انجیل رو خوندی
‫می‌دونی قسمت ناجورش چیه؟
‫حاضرم در یه چشم بهم زدن ‫زن کیمونو‌پوش ترسناک رو,,,
‫با مزخرفی که الان توی سرم می‌گذره عوض کنم
‫چی توی سرته؟
‫بیشتر داد و فریاده
‫ولی,,,
‫نمی‌تونم بشنومش, انگار,,,
‫انگار می‌تونم حسش هم بکنم
‫این تنها چیزیه که ساکتش می‌کنه
‫با پدر و مادرت در موردش حرف زدی؟
‫چی کار می‌خوان بکنن؟
‫الان رفتن توی رستوران کنار بقیه نشستن,,,
‫سعی دارن بفهمن بیرون رفتن ‫مامانم چه معنایی داره
‫به نظر تو چه معنایی داره؟
‫راستش، فکر نکنم معنایی داشته باشه
‫به نظرم این مکان وجود داره,,,
‫اینجا هست تا ما رو عذاب بده
‫شاید برای همین گذاشته مامانم بره بیرون
‫منظورت چیه؟
‫بهترین راه برای عذاب دادن ما ‫امید دادن به ماست
‫فکر نکنم اصلا بذار ما از اینجا بریم بیرون
‫وقتی نئشه می‌کنی خیلی افسرده میشی
‫ببخشید
‫و بعد که به خودم اومدم,,,
‫آمبولانس وایستاده بود
‫راننده گفت یه درخت ‫وسط جاده افتاده,,,
‫و همه می‌دونین از اونجا ‫به بعدش چی میشه
‫بیا تو
‫وقتی بیرون بودی,,,
‫با کسی تماس گرفتی؟
‫به پلیس خبر دادی، به کسی ‫در مورد اینجا گفتی؟
‫- بله, ‫- واقعا می‌خواستم بگم
‫داری شوخی می‌کنی، لعنتی؟
‫- مراقب حرف زدنت باش ‫- بیخیال
‫- ممکن بود نتیجه داشته باشه ‫- متوجه نیستین
‫حرفمو باور نمی‌کردن
‫تابیتا، تو که مطمئن نیستی
‫ببینین, با کمال احترام میگم، ‫وقتی بهم گفت,,,
‫فکر کردم عقلش رو از دست داده
‫ولی حرفشو باور کردی, ‫بالاخره حرفشو باور کردی
‫راستشو بگیم، شرایط من,,,
‫یه ذره با یه آدم معمولی فرق داره
‫ببینین، من توی آمبولانس بودم,,,
‫وقتی بهمون التماس می‌کرد برگردیم,,,
‫و فکر می‌کردم عصبی شده
‫اصلا اون اینجا چی کار می‌کنه؟
‫- دیشب یکی رو کشت ‫- آره
‫- باشه, هی، هی! ‫- بیخیال!
‫هی! ببینین, یه تصادف بود
‫- تصادف؟ ‫- آره، حتما
‫همه چیز یه تصادفه ‫مگه اینکه یکی مثل تو,,,
‫و ملکه زنبورها ازش خوشتون نیاد
‫ببخشید اینو میگم، ولی فرصتی داشتی,,,
‫که هیچکدوم ما تا حالا نداشته ‫و بهش گند زدی
‫- آره ‫- عجب
‫- ببخشید, ‫- اینجا منتظریم
‫اگه تو بودی دقیقا چی کار می‌کردی؟
‫هر کدومتون بودین چی کار می‌کردین؟
‫- هی, ‫- خب، من,,,
‫نمی‌رفتم توی پارک قدم بزنم
‫- آره, یه کاری, ‫- اصلا اینطوری نبود
‫- قرار نبود برم گردش, ‫- اون بیرون بودی,,,
‫توی دنیای واقعی، جایی ‫که مردم می‌تونن کمک کنن
‫چطور از این فرصت استفاده نکردی؟
‫- درسته, ‫- آره، شاید فکر می‌کردن,,,
‫دیوونه شدی، ولی اگه اینطور نبود چی؟
‫اگه یکی حرفتو باور می‌کرد چی؟
‫خب، یکی حرفمو باور کرد ‫و ببین کجاست!
‫همینجا کنار ما نشسته!
‫- تابیتا, ‫- ببینین, مطمئنم همه,,,
‫می‌تونستن بهتر از من عمل کنن,,,
‫و خیلی متاسفم که شما ‫این فرصت رو نداشتین
‫متاسفم که جوابی ندارم بهتون بدم
‫واقعا متاسفم
‫نمی‌تونم ادامه بدم, نمی‌تونم ‫تحمل کنم, ببخشید
‫- تابیتا، لطفا, ‫- بیخیال!
‫الان نه, کافیه
‫- نمی‌تونم, ‫- خدای من
‫هی، گوش کنین, گوش کنین
‫مهمترین قسمت تمام این ماجرا,,,
‫اینه که نمی‌تونیم,,,
‫اینو نادیده بگیریم که تابیتا رفته بیرون
‫چقدرم فایده داشته
‫نه، نه، ولی به این واقعیت برنمی‌گرده,,,
‫که الان برگشته اینجا
‫این مهمه که یکی رفته خونه
‫دیگه فقط یه امید و آرزو نیست
‫الان یه مدرک قطعی و محکم داریم, ممکنه
‫عالی شد, درخت کجاست؟
‫- چی؟ ‫- واقعا
‫این درخت کجاست؟
‫آره!
‫همگی آروم باشین, ‫یه لحظه آروم بگیرین
‫باید در موردش فکر کنیم، باشه؟
‫خب، چی مونده که بهش فکر کنیم؟
‫تابیتا از درخت رد شده ‫و رفته خونه، نه؟
‫چرا همه صف نکشیم تا ‫همین کار رو بکنیم؟
‫چون به این سادگی نیست، باشه؟
‫نمی‌تونیم همینطوری بریم توی جنگل,,,
‫و بپریم توی اولین درختی که می‌بینیم!
‫چرا نمیشه؟
‫ببخشید؟
‫متاسفم، بوید
‫نمی‌خوام حتی یه ثانیه بیشتر از ‫حدی که مجبورم اینجا بمونم
‫حتی، حتی اگه کوچکترین شانسی ‫وجود داشته باشه,,,
‫که این درخت بتونه ما رو ببره خونه، ‫پس منتظر چی هستیم؟
‫- باشه, همگی,,, ‫- نه، نه، نه
‫بابا، بابا، اون راست میگه، خب؟
‫نمی‌تونیم تمام روز اینجا بشینیم ‫و حرف بزنیم,,,
‫باشه! وایستا، وایستا، وایستا! ‫نه! گوش کنین! هی، هی، هی!
‫همگی فرض می‌کنین که این درخت ‫یه جور در جادوییه
‫نیست
‫از یکی از اون درختها رد شدم,,,
‫و می‌دونین سر از کجا دراوردم؟
‫از یه شومینه زیرزمین
‫نزدیک بود خودمو به کشتن بدم
‫- ببینین, ‫- شما,,,
‫فقط اون درخت نبوده که باعث ‫شده تابیتا از اینجا بره بیرون
‫گفتش یه فانوس دریایی بوده
‫عالیه, پس بیاین به فانوس دریایی بریم,,,
‫و بعدش بریم خونه
‫- بهم گوش کن، باشه؟ ‫- نه، تو کثافت گوش کن!
‫- دیل، بیخیال! ‫- نه، نه، نه! بسمه!
‫کافیه! از دست نقشه‌هات خسته شدم
‫از قوانین مسخره‌ت خسته شدم!
‫می‌خوام برم خونه!
‫چرا به جلسه نرفتی؟
‫وقتی بزرگتر بشی یه چیزو یاد می‌گیری,,,
‫هر جلسه‌ای که بیش از سه نفر ‫توش باشن در کل بی‌فایده‌س
‫- جید؟ ‫- چه سریع تموم شد
‫چطور پیش رفت؟
‫خوب نبود
‫دیدی؟
‫میریم سراغ درخت
‫- بالاخره ‫- صبر کن, چی؟
‫هیچی ندارم بهشون بگم، جیم, ‫راست میگن
‫رفتم بیرون, رفتم بیرون و برگشتم
‫و با هیچی هم برگشتم
‫بهشون مدیونم
‫مدیونی؟
‫- بله ‫- تابیتا، تازه برگشتی,,,
‫و حالا می‌خوای برگردی بیرون؟
‫قرار نیست که بره توی درخت
‫- دقیقا, ‫- میشه لطفا دخالت نکنی؟
‫- منم می‌خوام برم, ‫- نه! هیچکس قرار نیست بره کنار درخت
‫جیم!
‫- باید باهات حرف بزنم,,, ‫- آره
‫یه لحظه بیا، لطفا
‫باید به کاری که می‌کنی فکر کنی
‫فکر می‌کنم
‫فکر می‌کردیم مُردی
‫بچه‌هات فکر کردن مُردی
‫خیال می‌کنی برام مهمه به,,,
‫آدم‌های توی رستوران مدیونی یا نه؟
‫به بچه‌هات مدیونی که الان اینجا باشی
‫فقط میرم بهش نشون بدم درخت کجاست
‫همین, نمیرم توی درخت
‫برمی‌گردم, قول میدم
‫باشه، ولی ایتن، اون اینجا کنارم می‌مونه
‫می‌دونی وقتی نبودی فرار کرد ‫تا بیاد دنبال تو بگرده؟
‫واقعا می‌خوای ببریش اون بیرون,,,
‫و نشونش بدی درخت جادویی کجاست؟
‫- باشه, ‫- آره
‫- باشه ‫- باشه
‫ایتن، باید اینجا کنار پدرت بمونی، باشه؟
‫- ولی می‌خوام کمک کنم ‫- با موندن در اینجا کمک می‌کنی
‫زود برمی‌گردم, بیا بریم
‫کاپشنمو برمی‌دارم
‫بابا
‫وایستا، بابا!
‫زود باش, هی! هی!
‫تو چه مرگت شده؟
‫- چی؟ ‫- اونجا روی,,,
‫بشکه باروت نشسته بودیم,,,
‫و تو و فاطیما مثل کبریت عمل کردین
‫- ناراحته ‫- جدی؟
‫خب، بگو چی شده؟ ‫همه‌مون مثل چی ناراحتیم
‫کاری که باید بکنیم آروم کردن مردمه
‫باشه، یا شاید چیزی که ‫نیاز داریم اینه که یه نفر,,,
‫یه کاری بکنه به جای اینکه ‫دست روی دست بذاره,,,
‫و نگران این باشه ممکنه ‫چه اتفاق بدی بیافته
‫دارم این کار رو می‌کنم؟ من,,,
‫دست روی دست گذاشتم, آره؟
‫شاید لازمه شروع کنیم به ‫امتحان کردن شانس‌مون
‫پس می‌خوای شانس‌تو امتحان کنی, باشه
‫شانست رو می‌خوای با کی امتحان کنی؟
‫با امتحان کردن شانست روی ‫زندگی کی می‌خوای قمار کنی؟
‫می‌دونی که منظورم این نیست
‫نه، نه! بهم بگو، ‫چون می‌خوام بدونم!
‫نفر بعدی که قراره بفرستیم توی جنگل کیه؟
‫می‌خوای یه کاری بکنی، درسته؟ ‫پس بهم بگو! نفر بعدی کیه؟
‫انتخابت کیه؟!
‫دقیقا
‫اتفاقی که اونجا افتاد، چیز خطرناکیه
‫خطرناکه,,,
‫هیچوقت نمی‌دونستم این ‫پایین این همه وسیله‌س
‫آره, اینجا چیزهایی که زیادی ‫عجیب هستن رو,,,
‫انبار کردن
‫یه شب نتونستم بخوابم,,,
‫و اینو پیدا کردم
‫خدای من
‫این,,,
‫واقعا خیلی دیگه عتیقه‌س
‫نه, نه، فقط عتیقه نیست
‫این آشغالها,,,
‫عتیقه دهه هشتادی هستن
‫می‌تونی تصور کنی مردم توی جنگل,,,
‫با لباس براق بدوئن؟
‫در حالی که موهای بلندشون ‫به شاخه‌های درخت گیر می‌کنه؟
‫صبر کن ببینم,
‫وای، امکان نداره
‫صبر کن, وایستا
‫بیخیال
‫آره, هی، خودشه, دقیقا همینه
‫آره، نه؟
‫هی، اینو داشته باش
‫آره, برای دوران پسا آخرالزمانی شیک شدیم
‫نه, اون کار رو نکن
‫لعنتی
‫به نظرت هنوز کار می‌کنه؟
‫نه, این مال منه
‫- چی؟ ‫- خب,,,
‫باشه
‫اونو نگه می‌دارم, خب,,,
‫نه, یکی برای خودت داری
‫هی، الجین
‫بیخیال, لطفا؟
‫- پس باید بیای بگیریش, ‫- منصفانه نیست
‫کلانتر بوید؟
‫یه لحظه وقت داری؟
‫می‌خواستم به خاطر حرفی که اونجا ‫زدی ازت تشکر کنم
‫نمی‌تونم کاری که کردم رو عوض کنم
‫اینو می‌دونم، ولی فکر کنم بتونم کمک کنم
‫جدی؟ چطوری؟
‫جلسه امروز,,,
‫ببین، اگه می‌خوای به اون ‫درخت دیگه فکر نکنن,,,
‫باید یه چیز دیگه بهشون بدی ‫تا روش تمرکز کنن,,,
‫یه پروژه یا,,,
‫یه توفان خیلی بزرگ داشتیم
‫پارسال به ساحل آسیب زد,,,
‫و نصف شهر زیر آب رفت,,,
‫برق کل منطقه قطع شد
‫و مردم ترسیده بودن, ‫عصبانی بودن
‫و بنابراین فرمانده پاسگاه,,,
‫همه رو جمع کرد تا برن ‫تمام بندر رو پر از کیسه شن کنن
‫خب، بدترین قسمت توفان رد شده بود,,,
‫ولی به مردم یه چیزی داد ‫که روش تمرکز کنن
‫باعث شد حس کنن یه جور کنترل دارن
‫که اینطور
‫خب، کمتر از یه روز میشه که اومدی اینجا,,,
‫و به این زودی راه‌حل رو پیدا کردی
‫حرفم این نیست, میگم,,,
‫فکر می‌کنی اونجا هوای تو رو داشتم؟
‫فکر می‌کنی الان رفیق هستیم؟
‫یه چیزی که قبولش داشتم ‫این بود که تو جات,,,
‫- توی اون اتاق وامونده نبود, ‫- اتفاقی که دیشب افتاد,,,
‫یکی رو کشتی!
‫و گذاشتی دو نفر توی اون آمبولانس بمیرن
‫- می‌دونم! ‫- یکی از اونا رو,,,
‫به دیوار کوفتی دستبند زده بودی!
‫- متاسفم, ‫- عالیه!
‫پس برو متاسف باش, ‫سعی کن کسی رو نکشی
‫بذار خودم نگران این باشم ‫که چطوری شهر کوفتی‌مو نگه دارم
‫ممنونم!
‫لعنتی
‫خدایا
‫عزیزم، داری چی کار,,, ‫چی شده؟
‫هی، صحبت با بابات چطور پیش رفت؟
‫خوب بود, تو چی کار می‌کنی؟
‫داشتم آذوقه رو بررسی می‌کردم، سبزیجات رو,,,
‫هی، هی, صبر کن, وایستا
‫چیه؟ چی می‌خوای؟ چیه؟
‫باشه, ببین، سعی دارم حامی باشم
‫- باشه، پس,,, ‫- باشه؟
‫و سعی دارم صبور باشم,,,
‫ولی باید,,,
‫نمی‌تونی کمک کنی
‫- چی,,, ‫- هیچ کمکی از دستت برنمیاد!
‫ببین، عزیزم, متوجه نمیشم
‫- ببین! ‫- منظورت چیه نمی‌تونم کمک کنم؟
‫نمی‌تونی هیچ کمکی بکنی!
‫اینا, تنها چیزی که می‌تونم بخورم ایناست
‫چی؟
‫فکر کنم بچه یه مشکلی داره
‫بچه یه چیزیش درست نیست
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫خب، تابلوی یه مسافرخونه اینجاست
‫استخر هم هست
‫پس مسافرخونه کجاست؟
‫تو بابای ویکتوری؟
‫درسته
‫تو باید ایتن باشی
‫مامانت خیلی ازت تعریف کرده
‫ممنون که به اینجا برش گردوندی
‫من که,,,
‫خواهش می‌کنم
‫میرم طویله به حیوونا غذا بدم
‫می‌خوای بیای؟
‫حتما
‫هنوز ویکتور رو ندیدی؟
‫نه, فکر نکنم زیاد خوشحال باشه ‫که من اومدم اینجا
‫چرا؟
‫یه دلیلش اینه,,,
‫به محض اینکه فهمید من اینجام، ‫پا به فرار گذاشت
‫گاهی از این کارها می‌کنه
‫خیلی بداخلاق میشه
‫فکر نکنم دست خودش باشه
‫خیلی خوب می‌شناسیش، ها؟
‫بهترین دوستمه
‫گاهی خیلی بداخلاق میشه,,,
‫میگه دیگه نمی‌تونیم دوست باشیم
‫ولی فکر کنم چون ترسیده ‫اینو میگه
‫به نظرت از چی می‌ترسه؟
‫که من بمیرم
‫هر کی که دوستش داشته ‫اینجا مرده
‫می‌تونم باهات بیام,,,
‫اگه بخوای، به خونه جمعی میام
‫مجبور نیستی,,,
‫چی شده؟
‫ویکتور اونجاست
‫چیزی نیست
‫همه چی مرتبه
‫ویکتور؟
‫ویکتور
‫نه، نه، نه
‫خدایا
‫نمی‌دونستم چطوری بیام خونه!
‫نمی‌دونستم چطوری بیام خونه
‫هیس, اشکالی نداره
‫اشکالی نداره
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫خب,,,
‫نمی‌دونم
‫گمونم سعی دارم حس گناه‌مو کم کنم
‫اتفاقی که دیشب افتاد تقصیر تو نبود,,,
‫و متاسفم که توی جلسه ‫حامی خوبی نبودم
‫مردم حق دارن سوال بپرسن
‫فقط از اینکه جوابی ندارم خسته شد
‫کجای این حرف برات خنده‌داره؟
‫ببخشید, فقط,,,
‫شبیه خواهرم حرف می‌زنی
‫همیشه,,,
‫کسی بود,,,
‫که خیلی تلاش کرد همه چیزو درست کنه,,,
‫و همیشه آخرش این حس بهش ‫دست می‌داد که اشتباه کرده
‫همه اونجا یه طوری رفتار کردن,,,
‫که می‌خوان برن خونه و تو نمی‌خوای
‫سعی داری جلوی مردم رو بگیری ‫تا کار احمقانه‌ای نکنن
‫فقط می‌خوام بدونی که دفعه بعد هواتو دارم
‫آره, ممنونم
‫زود باش
‫لعنت خدا بهت!
‫هی، فکر نکنم بخوای از اینجا بری بالا,,,
‫و شاید کمکم کنی,,,
‫فقط عددن
‫نه، نه، نه، ولی ببین, ببین
‫هر تیکه کاغذ چهار عدد روشه، نه؟
‫اگه فقط عدد نباشن چی؟
‫اگه تاریخ باشن چی؟
‫این یکی نوشته 2659
‫نمی‌دونم، جید, شاید حق با جیم باشه
‫از کجا بدونیم همه چی,,,
‫بچه‌های عجیب و غریبی ‫که می‌بینی رو دیدم
‫واقعا؟ کجا؟
‫توی تونل‌ها
‫رفتم اونجا روزی که,,,
‫امیدوار بودم یه چیزی پیدا کنم ‫تا به جولی کمک کنه
‫به جاش، اینو دیدم
‫معلوم شد یه نماد نیست, ‫یه سوراخ توی سقف بود,,,
‫و این خطوط ریشه بودن
‫و اون بچه‌ها روی تخته سنگ‌ها ‫خوابیده بودن,,,
‫اون کلمه رو بارها و بارها تکرار می‌کردن
‫آنگکویی
‫بهت بگم در اون لحظه ترسی ‫رو حس کردم,,,
‫که هرگز در عمرم تجربه‌ش نکردم,,,
‫ولی یه نگاه کوچیکی هم انداختم,,,
‫به چیزی که می‌دونستم اونجاست ‫ولی نتونستم,,,
‫حتی با اون همه وحشتی که داشتم,,,
‫انگار اولین باری بود,,,
‫که حس کردم نخ‌هایی وجود دارن,,,
‫که بالاخره دارن بهم وصل میشن
‫چطوری وصل میشن؟
‫نمی‌دونم
‫کنار هم قرار می‌گیرن، مثل,,,
‫تا یه معنایی داشته باشن
‫آخه,,,
‫این اعداد توی بطری‌ها,,,
‫شاید شبیه این درخت باشن
‫نمیشه انکار کرد این درخت چی کار کرده,,,
‫و این واقعیت که یکی زمان گذاشته,,,
‫تا این بطری‌ها رو اینجا آویزون کنه,,,
‫این اعداد رو داخل اینا بذاره,,,
‫فقط تا وقتی بی‌نظم به نظر می‌رسه,,,
‫که متوجه الگوش بشی
‫پس درخت مرموز اینجاست، ها؟
‫لعنت به من
‫بطری‌ها ظاهر خوبی بهش داده
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫همینه؟
‫از اینجا برم تو؟
‫من جات بودم این کار رو نمی‌کردم
‫خب، تو جای من نیستی,,,
‫و برای همین تو همینجا,,,
‫مثل احمق‌ها میشینی و ‫من برمی‌گردم خونه و به این فکر می‌کنم,,,
‫چطوری به همه افراد اینجا کمک کنم
‫ببین، یه آدم باهوش همچین ‫کاری می‌کنه
‫دیل, دیل! دیل, هی
‫دیل, دیل
‫ببین, یکی باید امتحان کنه، نه؟
‫چیزی نیست, بعدا می‌تونین ازم تشکر کنین
‫ببین، بوید, اگه چیزی لازم داری,,,
‫اینطرفه!
‫آره! یکی اینطرفه!
‫آره، آره، آره
‫باشه، همگی آروم باشین, ‫همگی برگردین عقب
‫برگردین عقب, برگردین
‫وای خدا
‫باشه
‫اوه,,,
‫می‌تونی کمکش کنی؟
‫هیس, باشه
‫باشه, باشه, باشه, بذار,,,
‫بذار,,,
‫شرمنده‌م، دیل
‫خیلی متاسفم که این اتفاق برات افتاد
‫لعنتی
‫باشه, بسیار خب
‫نفر بعدی کیه؟
‫بازم می‌خواین از اون درخت رد بشین؟
‫پس برید!
‫نفر بعدی لعنتی کیه؟!
‫فکر می‌کنین من می‌خوام ‫این کار رو بکنم؟!
‫فکر می‌کنین من می‌خوام کسی باشم که,,,
‫سعی دارم شما رو زنده نگه دارم!
‫واقعا نمی‌بینین؟
‫اگه بهم اجازه ندین نمی‌تونم ‫کمکتون کنم!
‫نمی‌تونم,,,
ارائه شده توسط وبسایت ایران مووی ::. www.IranMov.me .:: ما را در تلگرام دنبال کنید @DBGMovie